Μωρ τι καλοκαιρία είναι αυτή; Ουαου! Σου ανεβάζει τη διάθεση κατακόρυφα… Έτσι και η δική μου διάθεση είναι ανοιξιάτικη!
Το Σ/Κ μου ήταν γεμάτο… γεμάτο έρευνα για την πτυχιακή μου εργασία με 2 από τους καλύτερους καθηγητές της σχολής πάνω από το κεφάλι μου!
«Είσαι σίγουρος πως θες να κάνουμε αυτή την πτυχιακή;» Με ρωτάει ο ένας απ’ τους δύο
«Ε για να το ζητάω…»
«Πρόσεχε, σε ξαναρωτώ!»
«Ε, παιδάκια είμαστε!!!» Απαντώ ευθαρσώς!
«Ε τότε είσαι μαζόχα -συγνώμη κιόλας-, γιατί αυτή η εργασία είναι επιπέδου doctora!» Σχολιάζει κάνοντας τον σταυρό του.
Βλέπετε δεν θέλω να αγοράσω μια πτυχιακή και να την παραδώσω έτσι απλά. Μου βάζω δύσκολα, αλλά έχω πεισμώσει πλέον. 3 μήνες έρευνα & συλλογή πληροφοριών και άλλοι 3 μήνες για το πρακτικό της κομμάτι. Not bad...
Πάμε πάλι στην άνοιξη…
Μέχρι χθες έλεγα:
«Ήρθε η άνοιξη, τα πουλιά το κάνουν, οι μέλισσες το κάνουν, μήπως να το κάναμε και εμείς; ….μπα οι άνθρωποι δεν πετάνε!»
Αλλά δεν είχα γνωρίσει τον “Ο” από το Όνειρο! :P
Άξεστος, casual, αυθάδης -με την καλή έννοια-, ατακαδώρος, ευγενικός, με ένα χαμόγελο που σου φτιάχνει τη μέρα. Αλλά κατα 99% str8!
Όχι δεν είμαι ερωτευμένος… ακόμη. Ξέρετε για να ερωτευθώ εγώ, πρέπει να δω και μια “Α” ανταπόκριση.
Το story έχει ως εξής πάνω-κάτω:
Τον πρωτοείδα στην εξεταστική, πέσαν κάτι βλέμματα, έμαθα πληροφορίες, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε τρόπος να τον γνωρίσω. Άσε που μετά τον έχασα… & εκεί που έχω κανονίσει με ενα φιλαράκι για καφέ και πηγαίνω να τον βρω, τον βλέπω να κάθεται στη παρέα.
«Συγκρατήσου μπέλφω» λέω από μέσα μου και κάθομαι.
«Να σας συστήσω, elfako, ο τάδε, ο τάδε, ο τάδε, και ο “O”» Λέει ο φίλος μου.
Και πιάνουμε την κουβέντα οι δυο μας.
Με ρωτάει το επίθετο μου, που συχνάζω, που μένω, τι ομάδα είμαι, με ποιούς κάνω παρέα, (εκτός του Ε9 μου)
«Ο σωματικός έλεγχος θα γίνει τώρα ή μετά…;» σκέφτομαι από μέσα μου.
Εγώ όμως Κυρία! Δεν ρωτούσα τίποτα, μιας και τα ήξερα όλα! :P
Αυτά μέσα σε άκρες, οι λεπτομέρειες είναι πολλές αλλά δεν υπάρχει χρόνος για αυτές. Ξέρω πως αυτή η χαρά που νιώθω από χθες είναι κυρίως λόγω του καιρού & λιγότερο λόγω του “Ο”. Δεν καίγομαι να γίνει κάτι μιας και αφενός μεν όλη αυτή η κατάσταση μου φτάνει γιατί με ανεβάζει, αφετέρου δε, δεν υπάρχει και χρόνος διαθέσιμος για έρωτες.
Λοιπόν, αυτά για αρχή μιας και ξεκινάει άλλη μια κουραστική εβδομάδα με ελεύθερο χρόνο -και το εννοώ- μόνο για ύπνο!
Το παρακάτω άσμα, αφιερωμένο στο "Ονειρο" καλοκαιρινής νυκτός...:
