Νηστεία & εξομολόγηση...
Ουφ τι μήνας και αυτός...
Οδεύει προς το τέλος...Thank GoD δηλαδή! Αυτός ο Μάρτης να μην έρχεται ποτέ. Εντάσεις, νεύρα, τσακωμούς, χωρισμούς... Και πέρυσι τέτοιο καιρό ξανά τα ίδια...
Έρχεται και το Πάσχα και μιας και ξεκίνησα δίαιτα είπα να το συνδυάσω με την νηστεία. Εκεί που πίναμε που λέτε τον καφέ στη veranta με την μαμά της λέω: «Έχω τόσες μέρες αποχή από κρέας, την επόμενη εβδομάδα θα κάνω και από γαλακτοκομικά και λάδι. Θα πάει το βραστό...σύννεφο!»
Mother: Θα μεταλάβεις την Μεγάλη εβδομάδα;
Me: Μπα...
Mother: Όχι να μεταλάβεις Άγιες μέρες που είναι!
Me: Άντε να μεταλάβω...
Mother: Μ. Σάββατο να πας να σου πιαστεί καλύτερα...
Me: Sir Yes, Sir!
Μother: Και Μ. Πέμπτη θα κανονίσω να πας να εξομολογηθείς.
Me: Παρακαλώ...;;;
Mother: Ε θα πείς, αν έχεις κακολογήσει εις βάρος κάποιου, αν έχεις κάνει πονηρές σκέψεις κτλ...
Me: Άστο καλύτερα
Mother: Γιατί αγόρι μου..; Τι έκανες και ντρέπεσαι;
Me: Και αν έχω κάνει παρτούζα και το πω στον παπά-Χαράλαμπο και μου μείνει στα χέρια;;;
Mother (Συγχυσμένη): Αυτό κάνω πως δεν το άκουσα...
Me: Εδώ δεν μπορεί να με ακούσει η ίδια μου η μάνα, θα με ακούσει ο Θεός;; λέω χαριτολογώντας
Mother: Ο Θεός είναι μεγάλος, εγώ «Όχι!»... λέει φεύγοντας και αποφεύγοντας την συνέχεια της συζήτησης και ξεσπώ σε γέλια.
Θυμάμαι πέρυσι το Πάσχα ήμουν χωρισμένος με το μωρό και στην νηστεία είχα αποφασίσει να μην απέχω μόνο από λάδι, γαλακτοκομικά, κρεατικά, αλλά και από σεξ μέχρι και από την μαλακία!!! Τα κατάφερνα μια χαρά... Ώσπου την Μ. Πέμπτη είχε έρθει ένας Θείος μου Παπάς στην εκκλησία μας, του υποσχέθηκα ότι θα πάω στην λειτουργία και επειδή όταν δίνω υπόσχεση την τηρώ, πήγα. Κάποια στιγμή με φώναξε στο Ιερό να τον βοηθήσω στις προετοιμασίες... Μπαίνω μέσα και τι να δω; Ένα μανούλι... κόλαση!!!
«Πίσω μου σε έχω σατανά....!!!» λέω από μέσα μου και σταυροκοπιέμαι. Με βλέπει που σταυροκοπιέμαι και σταυροκοπιέται και αυτός!! Περνάνε κάτι λεπτάκια και γω εκεί... κολλημένος! Ώσπου λες και ήμουν στο Bar Me;, στο DaDa;, στο Enola;, στο Scape;, ενα πράμα...πηγαίνω μπροστά του, του συστήνομαι και του πιάνω κουβέντα! Που αυτά δεν τα κάνω ούτε σε Gay Club!!!! Ρωτήστε και τον Geminicious
Αν το έλεγα άραγε αυτό στον εξομολόγο μου, τι θα μου έλεγε; «Αφορισμός» και λίγα λέω! Και κάνω μια μίνι απολογισμό των πομπών μου... Πώ-πώ! Οχι απλά «αφορισμός»... στην πυρά θα με στέλνανε, λες και ήμουν καμιά μάγισσα
Κοιτώ τον ουρανό... «Σ’χώραμε Θεέ μου...»
Η μέρα των Ερωτευμένων...
Με έχει κακομάθει ο σύζυγος! Το μωρό μου το γλυκό, το ανεπανάληπτο, το μοναδικό!
Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Είχε άδεια 15 μέρες και είχε ήδη ξοδέψει τις 3.
Ημέρα Παρασκευή:
Μιλάμε στο τηλέφωνο, ρίχνουμε ένα καυγά έτσι για το καλό της μέρας! Μετά ηρεμούμε και αρχίζουμε τις ζουζουνιές! (Μέλια-Σορόπια και τα σχετικά)
«Θα έρθω αύριο, θα ξεκινήσω με το απογευματινό, το ξημερώματα θα είμαι εκεί» μου λέει!
«Ναι Μωούι (Όπως λέμε Μωρούλι χωρίς το “ρ”) απαντώ
Ημέρα Σάββατο. ώρα 17:30 μμ
«Έλα, Δεν έχει απογευματινό λεωφορείο έχει αύριο το μεσημέρι!»
«Δεν πειράζει αγάπη μου, έλα αύριο..»
«Ρε μωρό μου, θα την χάσουμε και την αυριανή μέρα αν φτάσω αύριο βράδυ... και μετά θα έχουμε λιγότερες μέρες! Λέω να μην έρθω, είναι και τόσες ώρες ταξίδι...»
Κατσουφιάζω αλλά είχε δίκιο. Δεν μπορούσα να τον φέρω με το ζόρι... 9 ώρες ταξίδι δεν είναι λίγες.
«Εντάξει αγάπη μου...» Απαντώ λες και ήμουν κανένα κουτάβι που το έδιωξαν απο το σπίτι.
Και αρχίζει το show!
«Απλά εντάξει;;»
«Ε, τι να πω ρε αγάπη μου... αν δεν μπορείς μην έρχεσαι»
Και αρχίζει ένας καυγάς -Γιατί δεν επέμεινα να ανέβει και πως η συμπεριφορά μου του έδειξε ότι τον γράφω στα @@ μου!
Μετά απο 4 ώρες στο τηλέφωνο, 4 ώρες καυγά (Αν μας ακούνε στην cosmote παρακαλώ να επεμβαίνουν και να πέρνουν θέση για το ποιός έχει δίκιο κάθε φορά που τσακωνόμαστε!!) Κλείνουμε το τηλέφωνο μισο-τσακωμένοι. Τελικά θα ανέβαινε με το απογευματινό!! Εκείνος θα έβγαινε και μου ζήτησε το πρωί να το ξυπνήσω 10:00-10:30. Πέφτω για ύπνο.
Ημέρα Κυριακή 06:30 π.μ
Έχω σηκωθεί κάνω το espress-άκι μου και αποφασίζω πως θέλω να του κάνω το τραπέζι (εκτός απ’ το κρεβάτι). Ανοίγω το ψυγείο να δω τι έχω... χμ, μια σόδα! Πρέπει να ψωνίσω σκέφτομαι. Ψάχνω συνταγές και η ώρα έχει πάει 9:30. «Ας τον ξυπνήσω από τώρα να πάρει τηλέφωνο να κλείσει και εισιτήριο. Το τηλεφωνώ αλλά δεν το σηκώνει! Ξανά & Ξανά & Ξανά! «Ποιός ξέρει τι έχει κατεβάσει και δεν ξυπνάει!» σκέφτομαι μετά από λίγο ξανα-προσπαθώ αλλά δεν το σηκώνει! Σκοτεινές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου. «Λες να μην μπορέσει να ξυπνήσει και να χάσει το λεωφορείο;» «Λες να γύρισε τύφλα απ’ έξω», «ΤΥΦΛΑ;... Έχει γούστο να ξενοκοιμήθηκε!!!» Πιάνω το κεφάλι μου, το ψαχουλεύω καλά!
«Ηρεμία... Don’t Panic» σκέφτομαι και ανάβω τσιγάρο
Κοιτώ τις συνταγές... «Αν ξυπνήσει, θα βγώ να ψωνίσω, αν όχι...» κατσουφιάζω!
Ξανατηλεφωνώ. Τουτ-τουτ-τουτ «Ο συνδρομητής που καλέσατε είναι απασχολημένος» λέει η Πέμυ! Με απέρριψε!
Ξύπνησε!!!! Νααι!!!! Αλλά γιατί με απέρριψε;;;
SMS:
«Ξύπνησα έλεος. Δε μπορώ να μιλήσω. μιλάμε σε 15 λεπτά.»
Απάντηση
«Καλημέρα μωούι, μη ξεχάσεις να κλείσεις Εισιτήριο» Κάνω τον Αλέκο
Μετά από 10’ με παίρνει τηλέφωνο.
«Έλεος ρε μωρό μου, στον ύπνο σου με έβλεπες;;» Μισο-νυσταγμένος
«Ε, μου είπες να σε ξυπνήσω το πρωί» απαντώ α λα Βουγιουκλάκη
«Καλά βγήκα να πάρω τσιγάρα, θα σε τηλ. μόλις μπω σπίτι» Και κλείνουμε το τλέφωνο. «Γάιδαρε!» σκέφτομαι.
Μετά απο 4’ χτυπά το θυροτηλέφωνο. «Ωχ, λες να είναι ο σπιτονοικοκύρης; είχε πει πως θα περνούσε να δείξει το σπίτι σε μία.»
«Παρακαλώ;;;» Ρωτάω
Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει. «Κανένας που μοιράζει Flyers θα είναι» λέω και δεν ανοίγω!
Ξανά χτυπάει... Ξανά ρωτώ: «Παρακαλώ;» Ξανά σιωπή και φυσικά δεν ανοίγω.
Πάω να φύγω Ντριιιιιιν... «Α είναι και επίμονη η deliverου» λέω και τα παίρνω!
«ΟΡΙΣΤΕ!:!:!»
«Ψιτ» μου απαντά...
«ΝΑΙ;;;» συνεχίζω
«Ψιτ»
Ααα δεν θα φάω τη μέρα μου μαζί σου... και ανοίγω!
Ακούω βήματα απο τη σκάλα, κοιτάω από το ματάκι της πόρτας και βλέπω το μωρό μου να ανεβαίνει κρατώντας το σάκο του και μια τούρτα στο χέρι!
Αγκαλιές, φιλιά, μέλια, σορόπια (Αυτός, γιατί εγώ είχα μείνει στήλη άλατος).
Τα άλλα είναι xXx οπότε τα πηδάμε.
Ήπιαμε καφεδάκι, βγήκαμε ψωνίσαμε... και του μαγείρεψα Κοτόπουλο με πορτοκάλι και πατάτες ογκρατέν. Φάγαμε και την τούρτα την οποία σας παραθέτω (Τέλεια;;;)
Γενικά δεν πιστεύω στην μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, Σιχαίνομαι τα αρκουδάκια, και ότι συνοδεύει αυτή η μέρα. Είμαι και εγώ από αυτούς που πιστεύουν πως δεν χρειάζεται η 14η Φεβρουαρίου για να γιορτάσεις τον έρωτα σου. Αλλά τη φετινή τη γιόρτασα για 2 λόγους.
α) Γιατί είχα να το δω το μωρό μου 1 μήνα και μου είχε λείψει
β) Στην επέτειο μας (22/2) για τα 2 χρόνια «μαζί», δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να ήμαστε μαζί (κλαψ, κλαψ) και ήθελα να κάνω κάτι “εορτάσιμο”...
Περνώ και μόνος μου καλά!
Σαββατόβραδο... Μόνος! Βασικά ολόκληρο Σαββατοκύριακο μόνος και έρημος. Η παρέα μου την έχει κοπανήσει για Σ/Κ (όπως πάντα) αλλά δεν με παίρνει από κάτω, το έχω συνηθίσει. Άσχημο πράγμα να συνηθίσεις στην μοναξιά but... that’s reallity!
Αλλά δεν είναι στις προθέσεις μου να γκρινιάξω... «Περνώ και μόνος μου καλά, τα καταφέρνω μια χαρά» λέει το Δεσποινάκι και θα συμφωνήσω μαζί της!
I’m so excited φίλες και φίλοι!
Μόλις μίλησα με το μωρό μου, (Περαστικά σου αγάπη μου) τον καληνύχτισα έκλεισα τα φώτα του σπιτιού, και άνοιξα τα “κιτάπια” του σκληρού μου δίσκου. Πήγα κατευθείαν στον φάκελο Movies και εκεί που διαβάζω τίτλους.... Αχααα!
The Vampire Diaries (ή όπως λέει και η κουμπάρα “Βρικολάκων Διάρροιες”)...!!! Σήμερα θα έχει αφιέρωμα στους Sexy Βρικόλακες! Θα δώ επιλεκτικά αποσπάσματα των 13 επεισοδίων της επιτυχημένης αμερικάνικης ξένης σειράς και μετά... τι άλλο, Twilight I & Twilight II... θα λιώσω μέχρι να δώ απο το παράθυρο μου το γλυκό χάραμα... (Κατσίκι μην αρχίζεις να κράζεις plzZz...)
Αλλά δεν είμαι μόνο για αυτό excited... Ταχιά (Αύριο) & μεθαύριο θα πήξω στους αγώνες... Άρης-Πανθρακικός, Α.Ε.Κ-Ξάνθη, Ρεαλ Μαδρίτης-Εσπανιόλ το Σάββατο, και Εργοτέλης-Ο.Σ.Φ.Π, Α.Ε.Λ-ΠΑΝΑΘΑ την Κυριακή... ΣΙΓΑ μην πλήξω! (εκτός αν χάσουμε στη Λάρισα, χτυπάω ξύλο!)
Αχ αυτά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας... Όπως και να έχει σας εύχομαι να περάσετε ενα φανταστικό Σ/Κ και αν ξεφαντώσετε θέλω να προσέχετε!
...So SaD...
Παραλήρημα
Πρέπει να φτιάξω το ωράριο μου, δεν γίνεται άλλο! Μένω τα βράδια ξύπνιος, και κοιμάμαι τη μέρα! Μου κάνει και το μωρό μου παράπονα [Όλη μέρα κοιμάσαι και σου μιλάω λίγο το βράδυ, φτιάξε το γαμό-ωράριο σου!!] ! Το καλό μου, πήγε μετάθεση σε ενα κουφονήσι, και έχει ψιλο-φρικάρει...
Αχ τι κακό και αυτό εκεί στην Αϊτη; Είδα χθες ένα κοριτσάκι 16 μηνών που το πλάκωσε σπίτι, το βγάλανε από τα χαλάσματα χωρίς μια γρατσουνιά μεν αλλά οι γονείς του και τα αδερφάκια του σκοτωθήκανε... Με πήραν τα κλάματα! Παραπονούμαστε για μαλακιές, κλαιγόμαστε για προβλήματα που έχουμε, αλλά τα πραγματικά προβλήματα είναι εκεί στην καραϊβική...
Ας αλλάξουμε θέμα όμως. Πλησιάζει το τέλος της φοιτητικής μου ζωής... (ΟΥΑΑΑΑΑΑ) Δεν θέλω καλέεεεε!! Την ψυχολογική μου κατάσταση την περιγράφει το τραγούδι Back to Black! της Amy... Επιστρέφω στα πάτρια εδάφη φίλες/φίλοι, εκεί όπου απαγορεύεται το κάπνισμα μέσα στο σπίτι, που θα πρέπει να απαντάω στις ερωτήσεις της μάνας μου
«Που πάς;;»
«Για καφέ/Για ποτό...»
«Με ποιόν;;;»
«Και να σου πω, τους ξέρεις...;;;» Και αρχίζει να ρωτάει ονόματα από φίλους και φίλες μου.
Εκεί που θα πρέπει να βρώ μια δουλεία (αν δεν βρώ Θεσ/νίκη ή Αθήνα), να ξυπνάω 7.00 το πρωί, τα τρέχω στη δουλειά, να βγαίνω έξω με τη str8 παρέα μου (ευτυχώς ξέρουν)... Πάντως αν μείνω εκεί κάθε 15 μέρες θα είμαι ή Αθήνα, ή Θεσ/νίκη να παίρνω την gay δόση μου!
Αμ το άλλο καλέ! Προχθές κατέβηκα να πάρω τσιγάρα. Στην πυλωτή της πολυκατοικίας μου, καθόταν ο γείτονας μου (απο Κύπρο) με τη παρέα του... 6 Κύπριοι να μιλάνε Κυπριακ (Έχω φετίχ με τους Κύπριους καλέ)... Και μου λένε κάτσε να κάνεις ένα τσιγάρο, κάθομαι και γώ...ούτε το μισό δεν έκανα, γιατί δεν ξέρω ποιον θα άρπαζα να τον βιάσω!!! (pour le drop = καλέ Ντροπή!)
Είχε δεν ειχε πάντως η προχθεσινή έκλειψη μας επηρέασε! Ρίξαμε ενα τρικούβερτο καυγά με τον σύζηγο...περιποιημένο!!
Μωρό: «Γιατί με γράφεις;;»
Εγώ: «Δεν σε γράφω»,
Μωρό«Όλο εγώ σου στέλνω sms και μόνο εγώ σε παίρνω τηλέφωνο!!»
Εγώ:«Μα με πέρνεις κάθε 40’, δεν προλαβαίνω να σε τηλ εγώ!» κ.ο.κ
Σ’αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω του φίλους και τις φίλες που πίστεψαν σε εμένα, την οικογένεια μου που με στήριξε, το μωρό μου που ακόμα να ξυπνήσω και να βρω έξω από την πόρτα μου ένα καλάθι με ένα κουταβάκι ράτσας boxer (Φτου σου ΡΕ!!) και την Κολλητή μου που πολύ σωστά λέει: Ότι πετάς απ’το παράθυρο επιστρέφει από την πόρτα σου!!!!
Αφιέρωμα στο Queer As Folk Μέρος 1ο
Αχ τι σειρά και αυτή;;; Θρυλική! Για την Αμερικάνικη version μιλάω καλέ, όχι την αγγλικιά, την κιτς, την απαίσια με τους κακάσχημους ηθοποιούς και την απαίσια σκηνοθεσία του! Θα σας πω πως την ανακάλυψα. Πριν αρκετά χρόνια, μαθητής τότε στην 1η λυκείου (νομίζω), ένα βράδυ με είχαν πιάσει τα βρυκολακιάσματα μου και δεν με έπαιρνε ο ύπνος. Το ίντερνετ τότε είχε κοπεί (dial up σύνδεση) και μέχρι να φτιαχτεί έκανα zapping στην τηλεόραση. Βάζω για καλή μου τύχη STAR channel και πετυχαίνω την παρακάτω σκηνή.
Για όσους δεν το έχετε δει, είναι η σκηνή που ο Brian σαγηνεύει τον ανήλικο Justin, τον πηγαίνει στο εκπληκτικό loft του. Μόλις μπαίνουν, βγάζει ο Brian το φανελάκι του, αρπάζει από το ψυγείο ένα μπουκάλι νερό, πίνει λίγο και (στο θεό του) το υπόλοιπο το ρίχνει πάνω του! (Να δείτε για πότε καύλωσα...). Τρέχω κλειδώνω την πόρτα μη μπει καμιά mother μέσα και της έρθει ντουβρουτζάς, βάζω τα ακουστικά με το 3-μετρο καλώδιο, τα συνδέω στην τηλεόραση και ξαπλώνω στο κρεβάτι αναπαυτικά.
Μαγεύτηκα από τη σκηνή, & πέταξα από τη χαρά μου όταν γρήγορα διαπίστωσα πως επρόκειτο για gay σειρά! Συνέχισα να βλέπω με ευλάβεια ώσπου ήρθε η πιο ερωτική σκηνή που χα δεί μέχρι τότε. Αχ να δείτε τον virgin justin πως τρέμει στα χέρια του Brian την ώρα που ετοιμάζεται να μπεί μέσα του... Οταν ο τρακαρισμένος Justin λέει:
Justin: Wait...! in the school we had this lecture about safe sex....
Brian: And we’re going to have a demostration λέει χαμογελώντας, πέρνει ένα προφυλακτικότο δίνει στον justin και τον προτρέπει... «Here, put it on me, slip it on my dick...»
Τα μάτια μου γουρλώνουν και από το μέγεθος του καυλιού αλλά και από αυτό που έβλεπα...Μέσα μου ζήλευα, «Θελώ και γωωωωω» , «Μόνο στις ταινίες υπάρχουν αυτοί οι άντρες» κ.ο.κ
Και συνεχίζει αρπάζει το λιπαντικά το ρίχνει στην τρύπα του Justin και το πουλάκι μου τον κρυώνει...
-It’s cold... διαμαρτύρεται
-It’ll heat up..
-Just go slow, ok?
Και μπαίνει μέσα του...Τα πρώτα «Αχ» κάνουν την εμφάνιση τους
-It hurts...does it always hurts... λέει σφαδάζοντας
-A little bit, that’s a part of it, Now relax I want u to always remember this, so that no matter who you’re ever with, I’ll always be there....
ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ...;;; “I want u to always remember this, so that no matter who you’re ever with, I’ll always be there....” Τον ερωτεύτηκα με τη μια! Brian Και Ξερό Ψωμί!!
Από τότε, κάθε φορά βρυκολάκιαζα για να την βλέπω. Και ο χειμώνας μου περνούσε ευχάριστα... Στην πρώτη σεζόν λοιπόν, ο Justn ερωτευμένος έχει να δεχθεί οτι δεν θα είναι ποτέ με τον Brian αλλά ταυτόχρονα πρέπει να τον αποδεχτούν οι δικοί του. Ο πατέρας του τον διώχνει μιας και τον θεωρεί ανώμαλο ενώ ο Mr Fuck Brian τον πέρνει υπο την προστασία του. Και ενώ στην αρχή ο Justin έχει αποδεχτεί ότι ποτέ δεν θα έχει την αποκλειστικότητα και βλέπει τον άλλο να πηδιετε από δω και από κει (Χαρά στο κουράγιο του), κάπου στο 20ό επεισόδιο κάνει την αντεπίθεση του. Βγαίνουν λοιπόν όλη η παρέα στο Babylon, όπου γίνεται ο διαγωνισμός “King of Babylon”. Όπου κάποια στιγμή τσακώνεται με τον Brian γιατί δεν δείχνει περισσότερα. Εκείνος επιμένει πως δεν είναι ζευγάρι και ούτε πρόκειται να είναι ποτέ παίρνει ένα γκομενάκι και το πάει κάτω στο Dark Room!
Ο Justin όμως ως «μεγάλη πουτάνα» που είναι δηλώνει συμμετοχή στο διαγωνισμό. H Queen of Babylon (Μια τρανσέξουλ) που παρουσίαζε τον διαγωνισμό ανακοινώνει απο το μικρόφωνο...
-Attention Boys & Boys! The next contestant loves the power puffy girls, Margaritas & all the men who take him for granded...here’s JUSTIN
Βγαίνει λοιπόν με ενα Cowboy-Hat ενα γιλέκακι με κρόσσια με ένα jean και χορεύει... όση ώρα η θεά χορεύει και το κοινό τον αποθεώνει, ο άλλος έχει λυσσάξει και πάει να φύγει με το γκομενάκι. Το οποίο γκομενάκι έχει εντυπωσιαστεί με τον justin και του ζητά να μείνουν για να τον δούνε. Μόλις λοιπόν η θεά justin κερδίζει τον τίτλο πηγαίνει στον Brian του την λέει, του αρπάζει το γκομενάκι, το πάει στην υπόγα-dark room και το πηδουλώνει. Μετά απο λίγο κατεβαίνει και ο Βrian και επιτέλους “λυσσάει το μουνί του” απ’τη ζήλεια!!!
Αχ και πάμε σιγά-σιγά στο τελευταίο επισόδειο. Είναι Δεκέμβρης είμαι στο σπίτι της Ξαδέρφης μου της Γεωργίας. Οι γονείς της λείπουν στο εξωτερικό, εγώ έχω πάει για Σου-Κου αλλά επειδή έχει γαμηθεί ο καιρός να ρίχνει χιόνι, κλείνουν τα σχολεία, οι δρόμοι, κόβονται οι συγκοινωνίες και έχω αποκλειστεί εκεί για 10 μέρες. Ευτυχώς είχαμε τσιγάρα και ευτυχώς ήξερε για εμένα. Ένα από τα αποκλεισμένα βράδια μας και αφού έχουμε στείλει τις μικρές της αδερφές για ύπνο, έχουμε ξαπλώσει στο σαλόνι στρωματσάδα, το τζάκι να καίει και...κάνουμε Zapping. Βάζουμε star και προς μεγάλη μου έκπληξη είχε το τελευταίο επισόδειο.
Σ’αυτό το episode ο Brian πατάει τα πρώτα -άντα (30), και ο Justin ενηλικιώνετε τελειώνοντας το σχολείο. Η κλασσική αμερικανιά είναι γεγονός. Γίνεται λοιπόν ο καθιερωμένος χορός αποφοίτησης και ο Justin πρέπει να δώσει το παρών. Στην αρχή δεν θέλει να πάει γιατί δεν μπορεί να καλέσει αυτόν που πραγματικά θέλει αλλά τον πείθει η ΘΕΑ Deppy, ο Vick, και η μητέρα του. O Brian πέφτει σε κατάθλιψη και ο Michael ετοιμάζετε για άλλες πολιτείες με τον γκόμενο του τον Γιατρό. Κάποια στιγμή ο Justin αποφασίζει να καλέσει τον Brian αλλά εκείνος τον απορρίπτει. Πηγαίνει λοιπόν με την κολλητή του την Daphne ώσπου εμφανίζεται ο Brian μιας και ήθελε να recapture his lost youth. Η σκηνή που ακολουθεί είναι άκρως ρομαντική. O Dj βάζει το Save the last dance for me και χορεύουν οι δυο τους στο κέντρο. Τα σχολιαρόπαιδα τους κοιτάν αποσβολωμένοι αλλά τα χρυσά μου τους γράφουν “στο μουνί τους” (που λέει και η κουμπάρα μου). Και σαν να μην έφτανε αυτό... σκάνε και ένα γλωσσόφιλο μούρλια!!!!
-No, no, no Justin και τον παίρνει στην αγκαλιά του God NO!!!
Το ασθενοφόρο τον πηγαίνει στο νοσοκομείο και εκείνος είναι μαζί του. Έχει τυλιγμένο στο λαιμό του το λευκό φουλάρι που τώρα έχει γίνει κόκκινο απο τα αίματα... το φουλάρι που χάρισε στον Justin.
Να δεις κλάμμα. Και γώ και η Γεωργία να είμαστε απαρηγόρητοι!!! Να έχουμε χαλάσει του κόσμου τα χαρτομάντιλα και να αναρωτιόμαστε αν θα ζήσει... Πρός μεγάλη μου απογοήτευση έμαθα πως ήταν το τελευταίο επεισόδιο. Με τον καιρό όμως την ξέχασα την σειρά, ώσπου πριν 3 χρονια την θυμήθηκα, την κατέβασα και την έχω δει πάνω απο 10 φορές...



















