^elf & the City

Pffff What a beautiful summer!

Χαιρετώ χαιρετώ και ξαναχαιρετώ τα πλήθη!

Πως τα περάσατε στις διακοπές σας…; Εγώ  η ρ ε μ α 
Δεν πήγα πουθενά, μονοήμερες εκδρομές σε παραθαλάσσιες περιοχές
και κυρίως στην πόλη μου.
Απέφυγα τα μεγάλα αστικά κέντρα, εκτός ενός 2ημέρου του Ιουλίου που φιλοξενήθηκα στην φίλη Κατσίκι στη πρωτεύουσα. Α και ένα τριημεράκι στο εξοχικό μου στο βουνό με καλή str8 παρέα…

Άντρες γιοκ, ρομάντσα γιοκ, σεξ γιοκ!

Εδώ που είμαι πρέπει ή να χρεωθείς την «πουστροσύνη σου», ή να γαμηθείς στο romeo! Και δεν ήμουν διατεθειμένος να κάνω τίποτα από τα δύο!
Αφιέρωσα το καλοκαίρι μου σε οικογένεια και φίλους.
Ο κήπος μου μεγάλωσε και έχω μπόλικα ζαρζαβατικά! Να φανταστείτε έχουμε από αρχές Ιουνίου να πάμε λαϊκή! Μοναδικό μου παράπονο που δεν πήρα ένα «γαβ-γαβ» (σκυλάκι) :(  Άλλα είπα περιμένω να βρεθεί ένα σωστό παλικάρι και να μου το κάνει δώρο! (δηλαδή ποτέ…)

Και μιας και ανέφερα τη λέξη σεξ -γιατί μόνο ως λέξη το θυμάμαι- κάθε βράδυ ο γείτονας μου το κάνει! Κάθε βράδυ λοιπόν είναι βραδιές θερινού κινηματογράφου. Την αράζω στη βεράντα μου, με το lap-i-topi  μου, τα τσιγάρα μου και το ποτό και ακούω μπας και το θυμηθώ! Εν το by the way, ο γείτονας Νεότατος, 28 ετών, λογοδοσμένος μένει με την μούτζα του στην διπλανή μονοκατοικία… & Καύλαρος.

Αλλά αρκετά γέμισαν οι μπαταρίες, αρκετή ηρεμία είχα(;)
Θέλω φασαρία, και ξεφόρτιση!

«Ξεφορτίστε με-ξεφορτίστε με και δυο …. ρίχτε με!»

Το ότι δεν παίχτηκε κάτι το καλοκαίρι δεν με χάλασε, εξάλλου ήταν επιλογή μου. Με την κολλητή μου μαλακιστήκαμε όσο δεν πάει και πρόσφατα περάσαμε μια από τις ωραιότερες μου βραδιές ever

3:00 πμ, εγώ, η κολλητή μου και τα μπυρόνια μας, σε ένα παρκάκι πάνω στο βουνό, κάπου στην Ελλάδα. Το ποτάμι δίπλα μας στα 3 μέτρα, τζιτζίκια να ακούγονται από τα πλατάνια, και ραδιοφωνάκι. Αράξαμε σε μια καφετέρια η οποία είχε κλείσει και έχουμε αράξει στα τραπέζια δίπλα στο ποτάμι…

Μιλούσαμε για ώρες και για τα πάντα, ώσπου η κουβέντα για τους άντρες ήρθε κάπως έτσι:

Εκεί που καθόμασταν ένα αυτοκίνητο έχει παρκάρει παραποταμίως, πίσω μας μέσα σε κάτι δέντρα.
«Μα καλά, πως μπήκε το αμάξι εκεί πέρα;»
«Έχει δρομάκι λίγο πιο κάτω…»
«Και συ που το ξέρεις…;»
«Ε, έχω έρθει εδώ ξανά…»
«Και τι έκανες εσύ εδώ!!!:::»
«Δεν ήρθα πάντως για ψάρεμα! Παρσί ήταν!»
«Με ποιόν ρέε…;»
«Ε, μη νομίζεις δεν ολοκληρώθηκε!»
«Γιατί…;»
«Ε, ενεργοποιήθηκε ο μαλακό-μαγνήτης μου!»
«Δηλαδή…;;»
«Εκεί που τον τσιμπουκώνω, με σταματάει και μου λέει πως δεν μπορεί να συνεχίσει. Των ρωτάω γιατί και μου λέει πως πρώτη φορά το κάνει με μικρότερο του & πως θέλει ο άντρας να είναι 50+»
«ΣΟΚ! και μετά τι έκανες…;»
«Άφησα μούσι, έβαψα τους κρόταφους μου γρι και απέκτησα ρυτίδες!»
«ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ μιλάμε ο μαλακό-μαγνήτης σου αφήνει ιστορία!»
«Και ποιος ήταν…;;; Τον ξέρω;»
«Ναι ο …… »
«ΣΟΚ εις το τετράγωνο»
«Έχει καιρό;»
«Ουυυ 5ετία σίγουρα!»
«Άρε ψυχούλα, τι έχουν δει και εσένα τα μάτια σου…»
«Και κανείς δεν μου κολλάει βαρέα και ανθυγιεινά!!!»

Και ξεκινήσαμε κουβέντα για τους μαλάκες που ήρθαν στις ζωές μας, αλλά και για αυτούς που θα έρθουν. Δεν χρειάζεται να σας ποιο ποιος νίκησε στο «πόσους μαλάκες είχες»… Εγώ!

Αλλά δεν βαριέσαι, και αυτά μέσα στο πρόγραμμα είναι.
Σημασία έχει κάποια στιγμή (όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα) να τον αναγνωρίζεις τον μαλάκα. Και όταν γίνεσαι εσύ ο μαλάκας πρέπει να το παραδέχεσαι!

Κλείνοντας θα σας πω πως από δω και πέρα θα τα λέμε σε εβδομαδιαία βάση, Καλό φθινόπωρο να έχουμε (η αγαπημένη μου εποχή) και θα ήθελα να κλείσω με ένα τραγούδι που ο στίχος με εκφράζει απόλυτα!

Αδέλφια μου, Αλήτες, Πουλιά

Χάθηκα για 2η φορά αλλά δικαιολογούμε λόγω εξεταστικής & λόγο μη παροχής Internet. Όχι δεν μου το έκοψαν απλά επειδή είμαι στην πόλη που σπούδαζα δεν μπορώ να βρω ούτε μια γραμμή να «κλέψω». Προσπαθώ λοιπόν να σας γράψω μέσω κινητού... και ο Θεός βοηθός! 
Κουράστηκα! Κουράστηκα! Κουράστηκα! Είμαι με τον κολλητό μου εδώ (μένουμε μαζί) και όλη την ώρα μου μιλάει για γκόμενες! «Τι μουνί περνάει;;;!!!», «Πώ-πω ένα κωλαράκι...», «Αχ να είχα μια τώρα μαζί μου να μου τον παίξει» και διάφορα τέτοια! Σε σημείο που έφτασα να δηλώσω, πως έτσι και φύγω από εδώ (still gay) θα γίνω ο αντίστοιχος Ηρώδης των μουτζών!  
Και να πω οτι δεν ξέρει για εμένα να το δεχτώ... αλλά ξέρει! Επίτηδες, δεν το κάνει 1000%... ξέρω και ξέρει πως ποτέ δεν θα του την έπεφτα. Το μόνο που μπορούσα να κάνω, είναι να περάσω στην αντεπίθεση! Μούτζα αυτός... Τσόλια ΕΓΩ! Με το βου έβλεπα και ‘γω ομορφιές άρχιζα: «Αχ να σε είχα τώρα μέσα μου παιδαρά μου», «Πιάσε με γορίλα πέτα με στα φύλλα...», «Πάμε να σου μάθω να παίζεις τρίλιζα...» κ.α 
Ώσπου βγήκαμε σε ένα μπαρ, και γνώρισα ένα μπαρμανάκι (κακό ιστορικό με αυτό το επάγγελμα) και ήμουν στο σημείο να τον πάω σπίτι και να το κάνω δίπλα του!!!! (Θα σας τα πω άλλη φορά)
Και σαν να μην έφταναν αυτά θέλησε και να με αλλάξει! «Ρε, δοκίμασε μουνί και δεν θα χάσεις...». «Δοκίμασα καλέ μου, δοκίμασα!! Είδα τι μου άρεσε και τι όχι και επέλεξα... Εσύ πως ξέρεις τι σου αρέσει όταν έχεις δοκιμάσει μόνο μουνί;;». Και να επιμένει ότι το μουνί είναι καλύτερο.... «Το μουνί και το χταπόδι όσο το χτυπάς απλώνει ρεεε» να λέει «Αν αφήσεις όμως το μουνί καιρό, βρωμάει σαν χταπόδι» να απαντώ!
Και άρχισα τα καλιαρντά, μπας και σταματήσει τα καφριλίκια αλλά αυτός εκεί... Ώσπου περίμενα ένα βράδυ να ξαπλώσει και έβαλα να δω το shelter (gay movie). 
«Κάτσε να δούμε ταινία» του λέω
«Τι υπόθεση ;;»
«Love story μεταξύ της ξανθιάς και του καστανού... έρχεται ο κολλητός του και την πηδάει και αυτός τους πιάνει!!» (Για να κάτσει να τη δει)
Άιντε και πέφτει το πρώτο γλωσσόφιλο μεταξύ των αγοριών... Εκεί να τον δεις!! Άλλαξε 1000 χρώματα, άρχισε τα μπινελίκια και απαντώ
«Έτσι νιώθω και εγώ με τον τρόπο που μιλάς για τις γκόμενες. Θαύμασε τες σαν άνθρωπος. Δεν θες σε εμένα να αποδείξεις ότι είσαι γαμιάς, αλλά σε αυτές πως δεν είσαι κάφρος...»
Από τότε λοιπόν ηρέμησε... ηρέμησα και γω... Τα υπόλοιπα στο νέο post μου σύντομα! Φιλιά!

Καλημέρα και καλό μήνα!

Αααχ μπήκε και το καλοκαιράκι...

Αυτή τη φορά δεν έχω παράπονα να μοιραστώ μαζί σας...

Έχω μόνο χαρά να μοιραστώ!!! ΝΑΙ!! Είμαι χαρούμενος!! Πολύ χαρούμενος!!! Πάρα μα πάρα πολύ χαρούμενος!! Είχα πολύ καιρό να νιώσω έτσι... & το καλό είναι πως δεν ευθύνεται κάποιος, για αυτή την ευτυχία, παρα μόνο εγώ!!

Τον τελευταίο καιρό ξυπνάω με το χαμόγελο και κοιμάμαι με αυτό!
Νιώθω τόσο όμορφα!!
                       

Κατάλαβα πως δεν μου λείπει κάτι... δεν μου λείπει τίποτα! Στα 2 χρόνια σχέσης έζησα σχεδόν τα πάντα... πίκρες, χαρές, τα μέγιστα συναισθήματα μα και τα χειρότερα! Αγάπησα και αγαπήθηκα...

Και μετά χωρίσαμε... και το κεφάλαιο το έκλεισα! Οριστικά & αμετάκλητα... και προχώρησα...

Προχώρησα και κάποιος «μπήκε» στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ενίοτε τον επανέφερα και όποτε «απομακρυνόμασταν» τον ξανά έβαζα στο «κουτάκι». Και ξαφνικά μπήκε στο μπροστινό μέρος του μυαλού μου & αποφάσισα να ξεκαθαρίσω τη θέση μου... Ώσπου μου συνέβη κάτι, που «τεχνικά» μου απαγόρευε οποιαδήποτε κίνηση μαζί του. Και ήταν άδικο... αλλά that’s life! Αλλά είπαμε δεν μεμψιμοιρώ, δεν κλαίγομαι και δεν κατηγορώ κανέναν...

Και μπήκε στο κουτάκι... και θα βγεί όποτε & αν το αποφασίσει εκείνος...
Σε καμία περίπτωση όμως δεν στεναχωρήθηκα...

Πρόσφατα ήμουν στη Θεσσαλονίκη στον φίλο μου τον Geminicious!!! Πέρασα άλλη μια φορά καταπληκτικά... κοτσομπολέψαμε όσο δεν πάει, γελάσαμε, καλιαρτνέψαμε, (ειδικά όταν ήταν και ο σύζυγος του... ΤΟ ΓΕΛΙΟ) γενικά αφήσαμε μύθο (πάλι)!! Μέχρι και χριστουγεννιάτικη ταινία είδαμε, Μάη μήνα!

Στο δρόμο για το γυρισμό σκεφτόμουν πόσο καλούς φίλους έχω... και ευτυχώς ή δυστυχώς τους έχω διάσπαρτους... Θεσ/νίκη, Αθήνα, στην πόλη μου...


                                                     ...και ξαφνικά ένιωσα τόσο πλήρης...


Και από τότε, δεν υπάρχει κανένας άντρας στο μυαλό μου. Κανένα «σχέδιο», κανένας μελλοντικός έρωτας, τίποτα απολύτως...

Το καλοκαίρι μου λοιπόν είναι αφιερωμένο σε αυτούς και μόνο! Και Αθήνα θα κατέβω στο Κατσικάκι μου, και με μια πάαααρα πολύ καλή φίλη μου (που χαθήκαμε ένα διάστημα) θα αναπληρώσουμε το χαμένο χρόνο, με το Geminicious φυσικά αφού θα με έχει all the time εκεί... αλλά και με την κολλητή μου εδώ, που κάθε φορά που βγαίνουμε για καφέ πονάνε τα στομάχια μας από το γέλιο!!

Καλό μήνα λοιπόν & είθε να έχουμε ένα τρελό καλοκαίρι... με την καλή έννοια!!!

Γεια σας-Γεια σας...

Χαθήκαμε..., για την ακρίβεια εγώ χάθηκα μιας και όλο αυτό το διάστημα συνέβησαν αρκετά πράγματα που με λύγισαν αλλά... δεν με γκρέμισαν! Και ο λόγος που δεν έγραφα τόσο καιρό είναι αφενός μεν γιατί δεν είχα τη διάθεση αλλά και την διάθεση να έβρισκα, θα γκρίνιαζα και δεν θα με βοηθούσε σε κάτι.

So, here I am dancing like ΔΕ ΧΕΡΟΚΕΪΝ...

Όοολες αυτές τις μέρες, γκομενικά δεν έπαιξε κάτι σοβαρό, εκτός από ένα ραντεβουδάκι (μέσω internet) αλλά μη φανταστείτε και πολλά... κάτι φιλάκια και δρόμο. Δεν ήθελα να το προχωρήσω γιατί κατά βάθος ήξερα πως ότι κάνω το κάνω για επιβεβαίωση  και το σταμάτησα πριν προχωρήσει και έχουμε άλλα...

Πριν λίγες μέρες τα πίναμε με την κολλητή μου, και πιάνουμε το θέμα των καρμικών σχέσεων.
-«Καρμικές Σχέσεις... Δηλαδή...;;;» ρωτάω
-«Χοντρικά, είναι οι σχέσεις που μπορεί να σε ακολουθούν από τις προηγούμενες ζωές, είτε γιατί θέλουν να δώσουν είτε γιατί θέλουν να πάρουν» απαντάει
-«I beg your pardon» (μιλούσε η ξανθιά που κρύβω ώρες ώρες)
«Ρε παιδί μου, πες πως είχες μια σχέση στην προηγούμενη ζωή, η οποία σε έβλαψε... συναισθηματικά, σε πλήγωσε... και πόνεσες πολύ..»
-«Ναι»
-«Ε, σε αυτή τη ζωή θα σε αποζημιώσει κάνοντας σου καλό... & το αντίθετο. Αν εσυ του έκανες κακό, σε αυτή τη ζωή θα "πάρει" από εσένα»
-«Απαπα! Και δεν μου λες, αυτό μπορεί να πάει για πολλές ζωές..; Δηλαδή μια να παίρνω εγώ, μια εκείνος κ.ο.κ;»
-«Φυσικά..»
-«Και πως το σταματάω... όλο αυτό το πάρε δώσε;;;»
-«Χωρίζεις Καρμικά...»
-«Για πες πως το κάνω...»
-«Λοιπόν... αφού συγκεντρωθείς 100% σε αυτό, φαντάσου πως είσαι απ’ έξω από ένα δωμάτιο, με κάθε λεπτομέρεια! (τι χρώμα έχει η πόρτα, το χερούλι κλπ) Άνοιξε την πόρτα και μπες μέσα. Αφού μπεις πρέπει πάλι να φανταστείς τι έπιπλα έχει, που τα έχει, χρώμα τοίχων κ.ο.κ. Μετά φαντάσου πως το πρόσωπο που θες να χωρίσεις κάθετε σε μια καρέκλα και πως από το πόδι σας υπάρχει μια αλυσίδα που σας δένει.
Μόλις την δείς σπάστη με κάθε τρόπο (π.χ με ενα τσεκούρι, με μια βαριά). Αφού η αλυσίδα σπάσει φαντάσου πως εξαφανίζετε το πρόσωπο και εκεί που ήταν έχει εμφανιστεί ένα αντικείμενο (οτι γουστάρεις) το οποίο είναι . Και μόλις το καθορίσεις πες στο αντικείμενο... «Αν μου έκανες κακό σε συγχωρώ, αν σου έκανα εγώ σου ζητώ να με συγχωρέσεις». Πιάσ’ το και πέτα το έτσι ώστε να σπάσει. Σήκω και φαντάσου (πάλι) με κάθε λεπτομέρεια πως βγαίνεις από το δωμάτιο και μόλις κλείσεις την πόρτα πίσω σου, άνοιξε τα μάτια σου! That’s it!
-«Αυτό μόνο;;; παιχνιδάκι...» αναφωνώ

Το ίδιο βράδυ κιόλας ξεκίνησα να το κάνω... αλλά λίγο πριν μπω στο δωμάτιο, με πήρε ο ύπνος. Το επόμενο βράδυ ξαναπροσπάθησα και ξανακοιμήθηκα...  «Δύσκολος ο χωρισμός» σκέφτηκα το πρωί της 3ης μέρας! Όσπου βρήκα το χρόνο και το έκανα την μέρα και ομολογώ πως ξαλάφρωσα... Δεν ξέρω αν έπιασε ή όχι... θα σας το πω στην επόμενη μου ζωή...

Ναι OK μας γάμησε το φεγγάρι... Μας γάμησε και μας κέρασε... Ευτυχώς αυτή τη νύχτα συνέβησαν και ευχάριστα...

Ελλάδα-Σουηδία σημειώσατε 2. Τι εννοώ...; (Όσοι ζήσανε εμένα με τον πρώην μου καλό είναι να αλλάξουν παράγραφο Ή να πιάνουν το κεφάλι του γιατί αμφιβάλλω αν θα τους μείνει τρίχα...) Σήμερα με πήρε τηλέφωνο ο πρώην. Μιλάμε συχνα... πριν λίγες μέρες τσακωνόμασταν αλλά πλέον καταντήσαμε Σουηδία. Κυρία μου γίναμε φιλαράκια. Μου ανοίχτηκε μου είπε τα γκομενικά του... και εγώ τον συμβούλευα!!! Να δεις τι συμβουλές έδινα η ντάνα...(με την καλή έννοια!!) Να δεις τι όμορφα μου μιλούσε!! Βέβαια ήταν λίγο weird... από τα “Αγάπη μου”, τα “Μωούι μου”, τα “Έρωτα μου” να ακούω απλά το όνομα μου... but it’s ok! Τον αγαπάω τόσο πολυ αυτόν τον άνθρωπο που δεν θέλω να καταντήσουμε δυο ξένοι... και αφού δεν υπάρχει κάτι ερωτικό ανάμεσα μας, δεν βλέπω το λόγο να μην είμαστε “φίλοι”. Ναι πλέον μπορώ να το πω, το κεφάλαιο αυτό τελείωσε... :)

Και εκεί που όλα δείχνανε να μπαίνουν σε μια τάξη, μου έρχεται η κεραμίδα. Το Μπαρμανάκι... Έχει γκόμενα! Το τι αστροπελέκι με βάρεσε... δεν λέγεται...!!! Σεισμός 9.9 της κλίμακας ρίχτερ! ΟΧΙ κυρία μου δεν το δέχομαι... πως τον αφήνεις να αλωνίζει έτσι στα δικά μας “χωράφια”; Γιατί δεν του έχεις σφιγμένα τα λουριά; Γιατί δεν του βάζεις μια βέρα, ένα κρεμαστό στο λαιμο με το όνομα σου, ή στην τελική μια ταμπέλα στο κούτελο που να γράφει ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟΣ;;; Τετάρτη βράδυ και κατέβασα μισό μπουκάλι Jameson!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν!

Τίποτα δεν ακούω... Εγώ σε αυτή την πόλη δεν μένω!!! .- Να πάω να δουλέψω σε φάμπρικα, στο νταμάρι, μέχρι και σε στεγνό-καθαριστήριο σε Αθήνα ή Θεσ/νίκη παρά εδώ πέρα! Μπαίνω στο romeo της πόλης μου και νιώθω πως είμαι στο λύκειο και συνεδριάζουμε το 15μελές...!!!

Και μιας και είπα romeo, εδώ και λίγες μέρες μιλάω με ένα παιδί... αλλά είναι παιδί! Δεν μπορώ άλλο τα παιδιά... έναν άντρα θέλω! Να ξέρει τι θέλει και ποιός είναι! Δεν έχω χρόνο αγάπη μου να σε μεγαλώνω... θελώ να με μεγαλώνεις!! Θέλω ντάντεμα, θέλω τρέλα, θέλω πράγματα ανέβασμενα... Θέλω να μαθαίνω από εκείνον, και όχι εκείνος από εμένα...

Pffff και τώρα τι...; Όχι δεν αναφέρομαι στο σκηνικό με το Μπαρμανάκι, αυτός ούτως ή άλλος, αύριο θα χει μπεί στην blacklist και όλα καλά (δεν σκάμε παραπάνω... μια βραδιά και πολύ του είναι!). Ευτυχώς πλησιάζει η εξεταστική και θα μπορέσω να ξεφύγω λίγες μέρες από εδώ πέρα. Αλλά μέχρι να έρθει εκείνη η ώρα και μέχρι να φύγω από αυτή την πόλη, εμένα ποιός θα μου χαρίσει το "αντίδοτο"...;

Παρασκευή Βράδυ. Του Αγίου Γεωργίου (Μεγάλη η Χάρη του)...
Katsiki & Geminicious χώρισαν ταυτόχρονα...
«2 σε 1» σκέφτομαι. How thoughtful αναρωτιέμαι... Αντί να χωρίζουν με μια βδομάδα διαφορά και εγώ να είμαι σε εγρήγορση για δυο βδομάδες το κάνανε ταυτόχρονα (να μπερδεύουμε που λένε...). Όχι δεν παραπονιέμαι απλά είναι τα λόγια του Κατσικιού λίγο πριν βγω έξω...

Είμαι έξω που λέτε και μιλάμε με sms και πιο πριν με τηλέφωνα και προσπαθώ να τους κάνω να ξεχαστούν. Βρίσκομαι στη γιορτή ενός φίλου μου και κάποια στιγμή το κινητό δονείται στην τσέπη μου. «Θα το δω σε λίγο...» λέω από μέσα μου. Μετά απο 2’ ξαναχτυπάει... «Η ειδοποίηση θα είναι που δεν διάβασα το sms» (Motorola σου λέει).

Μετά απο 2’ λεπτά ανοίγω το κινητό... «2 νέα μηνύματα». Κατσίκι & Geminicious... Πρώτα ανοίγω του Geminicious. «Πίνω και μεθώ φίλη... απόψε χώρισα με το αγόρι μου :( »... Αναμενόμενο αυτό, πάμε και στο Κατσίκι... «Θα σαι πάντα κύκλος που δεν έκλεισε... στο παίχνιδι αυτό κανείς δεν κέρδισε».
«Δεν πάμε καλά... » Σχολιάζω, βγαίνω έξω και την παίρνω τηλέφωνο.
«Καλά μωρή... συνενοημένες είστε και μου στέλνετε ταυτόχρονα sms με καψουροτράγουδα...»
«Ε είδες μωρή... τα κάνουμε ταυτόχρονα να μη σε κουράζουμε συνέχεια!»
«Να σας πάω στους Ολυμπιακούς μωρή στο: «Συγχρονισμένο Χωρισμό...» Θα σας προπονήσω εγώ... το έχουμε το χρυσό!!!»

Βρίσκομαι σε ένα μπαράκι με την κολλητή μου και άλλη μια φίλη μας και πίσω μας έχουμε μια αντροπαρέα και ακριβώς πίσω μου ένα τσόλι... ΚΟΛΑΣΗ!! Με τα πολλά αρχίζουν τα σφηνάκια να πηγαινοέρχονται γνωρίζουμε τα παιδιά πίσω μας, γνωρίζω και το τσόλι... Θεός! Η τεστοστερόνη με είχε μεθύσει... και την κολλητή μου την μέθυσαν τα σφηνάκια. Κάποια στιγμή έρχεται και μου λέει πως θέλει να πάρει τηλέφωνο τον πρώην της. Αρχίζω και εγώ με το καλό να της εξηγώ πως δεν πρέπει να φανεί αδύναμη, πως μιλάει το ποτό, πως θα την «γυρίσει πίσω» μια τέτοια κίνηση και θα χτυπάει το κεφάλι της στον τοίχο... κτλ.

Κάποια στιγμή πάω wc και έρχεται και το τσόλι μαζί μου. Είχε άλλον ένα που περίμενε να μπεί & έτσι πιάσαμε την κουβέντα.
«Είσαι μόνος σου;» με ρωτάει την ώρα που ο μπροστινός μου μπαίνει στο μπάνιο...
«Μόνος σαν το λεμόν-ος» απαντώ...
«Και εγώ, πάμε για κανένα καφεδάκι αύριο...»
«Πάμε...»
Εκείνη την ώρα βγήκε και ο μπροστινός μου και πάω να μπω εγω.
«Θα μου δώσεις το τηλέφωνο σου;;;»
«Περίμενα να τελειώσω και στο δίνω»
Μπαίνω λοιπόν μέσα και μόλις βγαίνω... μου ζητάει να περιμένω να «τελειώσει» και αυτός για να ανταλλάξουμε τηλέφωνα και μόλις βγαίνει με παίρνει τηλέφωνο το Geminicious.
Αρχίζω να μιλάω μαζί του και το τσόλι περιμένει... και περιμένει... και περιμένει...
«Τελείωνε...» μου κάνει με νόημα...
«Φύγε...» του απαντώ με νεύρα... (επειδή μου ζήτησε να το κλείσω)

Μετά από κανένα 5-λεπτο κλείνουμε και πάω μέσα. Εκείνη την ώρα βλέπω την κολλητή μου να κρατάει το κινητό στο χέρι.
«Δεν θα πάρεις...» της λέω
«Έεεελα... σε παρακαλώ...»
«ΌΧΙ!»

Με πλησιάζει το τσόλι, «ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ»...
«Έλα μου...;;;»
«Μου πες οτι είσαι μόνος...» απαντάει και πριν προλάβω να σταυρώσω λέξη σηκώνεται και πάει έξω.
Βγαίνω λοιπόν να πάρω το Geminicious, να το καθησυχάσω και να κόψω κίνηση τι γίνεται με τον τσόλι (που μιλούσε στο κινητό)

Μπαίνοντας μέσα το τσόλι με κοιτά νευριασμένα, και βλέπω την κολλητή μου να μιλάει με τον μπάρμαν...
«Ωραία, βρήκε να ασχοληθεί με κάτι & να ξεχαστεί...»
Γυρνάω προς την παρέα που ήταν το τσόλι, και τους βλέπω να φοράνε τα μπουφάν τους... Κοιτάζω το τσόλι, έρχονται μας χαιρετάνε και εκείνος με καληνυχτίζει με ένα γνέψιμο από μακριά...

Του κάνω νόημα να έρθει, έρχεται...
«Τι ζώδιο είσαι...;;»
«Σκορπιός... γιατί...;;;»
«Έτσι εξηγείτε... καλό βράδυ!»
Και γυρνάω πλάτη...

Μετά από μισή ώρα, φεύγουμε και εμείς... Πάω τα κορίτσια σπίτι τους, και λίγο πριν κλείσει την πόρτα του αυτοκινήτου η κολλητή μου, μου λέει:
«Α, ο μπάρμαν μου ζήτησε το τηλέφωνο μου και εγω του έδωσα το δικό σου...»
Κλείνει την πόρτα και μπαίνει τρέχοντας στο σπίτι της...

Με το που ξάπλωσα με πήρε τηλέφωνο, το σηκώνω, του είπα ότι κάνει λάθος, και πως δεν υπάρχει κοπέλα με τέτοιο όνομα εδώ που καλεί.. αλλά δεν με πίστεψε! Και από τότε με παίρνουν με απόκρυψη ακούνε την φωνή μου και το κλείνουν... και πάντα τα ξημερώματα...

pffff What a Night....