^elf & the City

Ε ναι η μέρα που περίμενα επιτέλους έφτασε... Σε λίγες ώρες ξεκινώ για Θεσσαλονίκη!

Αχ Geminicious θα περάσουμε τέλεια τα 2 μας...

Μακάρι να ήταν και η Κατσίκι μαζί μας... αλλά άστο καλύτερα γιατί σε 3 μέρες θα μας μιλούσε για 7+ άτομα που γνώρισε, θα χάσουμε το λογαριασμό και θα θυμώνει που ενώ εμείς θα νομίζουμε ότι μιλάει για τον Αργύρη (π.χ), αυτή θα μιλάει για τον Μανώλη (ξανά-πχ)! Ή όπως το άλλο το θεϊκό, ήμασταν σε ένα μαγαζί και η αθεόφοβη ήταν «ραντεβού» με 3 γκόμενους ταυτόχρονα!! LoL!!

Καλά τι όνειρο ήταν και αυτό χθες;; Ήμουν λέει συνθέτης και συνέθεσα το You & not Tokio από Marquess feat. Alexandra Ungureanu (Σας το παραθέτω να μη το ψάχνετε στο youtube.) 



Σύμφωνα με το όνειρο μου, έγραψα εγώ τη μουσική η Christina Aguilera τους στίχους και λέει ότι είχα φωνή και το τραγουδήσαμε μαζί! Μόλις το γράψαμε στο studio αρχίσαμε να μπαλαμουτιαζώμαστε και να την πηδάω! (Τον είχα & 22cm!!!) Και μου άρεσε και από πάνω...

Χριστέ μου δεν είμαι καλά, οι str8 δυνάμεις με καταλαμβάνουν σιγά σιγά!  

Τις προάλλες;;; Ήμουν έξω για ποτό ο δόλιος με την κολλητή μου και δίπλα μας ήταν μια μουτζω-παρέα! Ήταν και μια μούτζα ΘΕΑ! Μιλάμε εντυπωσιάστηκα αμέσως! Και την χάζευα, και με κοιτούσε και αυτήν... thnk god δεν έκανα καμιά μαλακία. (Ευχαριστώ φίλη Κατσίκι για την βοήθεια)

Γιαυτό ας πάρω μια τζούρα κανονικότητας στην ωραία Θεσσαλονίκη γιατί δεν μας βλέπω καλά...

Καλημέεερα σας!!!

Τι χαρά είναι και αυτή η σημερινή...;;; Πετάω σας λέω!! Δεν ξέρω γιατί... ή μάλλον ξέρω! Όλα πάνε Τ-Ε-Λ-Ε-Ι-Α... Όλα παίρνουν σιγά σιγά στο δρόμο τους και είμαι πολύ αισιόδοξος!!

Όχι δεν αναφέρομαι στον barmanako, αυτός είναι στο ψυγείο μέχρι νεοτέρας. Έχω να πάω κάτι μέρες... Και να σας πω την αλήθεια δεν πολυ-καίγομαι για τον εξής λόγο: Δεν θέλω να μου χαλάσει τίποτα και κανένας αυτή την εσωτερική ηρεμία αλλά και την ευτυχία...

Είχα 2 χρόνια να αφιερώσω χρόνο στα φιλαράκια μου... αλλά και στους συγγενείς μου. Έτσι λοιπόν την επόμενη εβδομάδα Θεού θέλοντος & καιρού επιτρέποντος πάω Θεσσαλονίκη στον Geminicious αλλά και για να πραγματοποιήσω 2 επαγγελματικά ραντεβού (τρομάρα μου).

Μόλις γίνει αυτό, κάπου στις 20/4, ±4 μέρες κατεβαίνω Αθήνα. Εκεί θα γίνει Π-Α-Ν-Ι-Κ-Ο-Σ!! Όχι ΔΕΝ πρόκειται να πατήσω το πόδι μου στο Γκάζι, μιας και όπως σας προανέφερα δεν υπάρχει λόγος να έχουμε μπλεξίματα (με την καλή έννοια, που λέει και Λαζόπουλος) αλλά και σε οποιοδήποτε gay-friendly μαγαζί της πρωτευούσης!!! Φιλενάδα Κατσίκι αν είσαι Αθήνα τότε, θα έχω περισσότερο χρόνο για «εμάς»!! ;)

Τι άλλο...;;;; χμ... Α, η δίαιτα βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο...

Καλέ ναι..! Από τη χαρά μου έχω να σας πω πως έβαλα κήπο. Πήγα προχθές αγόρασα σπόρους για μαρούλια, κρεμύδια, ρόκα, μαντζουράνα, μανιτάρια και άλλα ζαρζαβατικά. Σήμερα θα πάρω και τριανταφυλλιές και διάφορα άλλα λουλούδια για την μπροστά αυλή... Α, θα βάλω και καμιά 20αριά ρίζες Αμπέλια να βγάζουμε κανένα σταφύλι να τρώμε βρε αδερφέ!

Αυτά εν ολίγης. Σας κλείνω μπαίνω για μπάνιο, πάω το αμάξι στο συνεργείο να του βάλω ένα gadget-άκι, να πάω για καφέ στην κολλητή, και να επιστρέψω να ασχοληθώ με τον κήπο μου!! Σας εύχομαι να έχετε μια όμορφη μέρα και αν δεν ανεβάσω κάτι new στο blog... να έχετε ένα ονειρεμένο Σαββατοκύριακο.

Φιλάκιαααααα....

Αχ, έφτασε και η μέρα της Ανάστασης...

Είπα λοιπόν πριν μπω για μπάνιο να κάτσω να σας γράψω μιας και έχουμε μέρες να τα πούμε. Τα άσχημα νέα είναι οτι χώρισα. Τα καλά νέα είναι πως είμαι μια χαρά!! Είμαι συνέχεια με την παρέα μου, περνάω φανταστικά, γελάω, τσιλιμπουρδίζω... Αχ la vie est belle (Η ζωή είναι ωραία)!

Που λέτε, τον τελευταίο καιρό συχνάζω σχεδόν κάθε μέρα σε ένα μπαράκι. Εκεί δουλεύει και ενα μπαρμανάκι...κόλαση! Καθόμουν και τον χάζευα ώρες... (στις αρχές) ώσπου μια μέρα πάω να του πάρω παραγγελία (χωρίς να έχω πονηρό σκοπό), «Μπορώ να παραγγείλω;» ρωτώ
Και μου ξυνίζει τα μούτρα και μου λέει «Περίμενε να έρθει η κοπέλα» και φεύγει!

^elfakos^-Barman= 0-1

Θόλωσα!!!

«Θα σε φτιάξω εσένα..» λέω από μέσα μου & αποχωρώ

Ε, από τότε όποτε πάμε, καθόμαστε πάντα στο μπαρ, έρχεται να μας πάρει παραγγελία αλλά εγώ ή πάω τουαλέτα ή χαιρετάω γνωστούς σε διπλανά τραπέζια. Όταν λοιπόν επιστρέφω παραγγέλνω από τον άλλο μπάρμαν ή τη barwoman. Τις πρώτες φορές δε το καταλάβαινε αλλά μετά με κοιτούσε με απορία. Σιγά-σιγά αρχίσαμε να κοιτάμε ο ένας τον άλλον.

Το επόμενο σχέδιο μου, ονομαζόταν «Το μουνί μου να φας!»

Έκατσα λοιπόν και γνώρισα σιγά σιγά όλο το προσωπικό. Μέχρι και το μεγάλο αφεντικό... αλλά σε αυτόν αδιαφορία μεν αλλά καρα-κάρφωμα δε! Προχθές λοιπόν ήμουν με την κολλητή μου και τα πίναμε. Αρχίζουμε τον χαβαλέ με την μπαργούμαν, προστέθηκε στην παρέα μας και ο άλλος ο μπάρμαν, μαζί και ο dj σκάει και το big boss και ξεκινάμε τα σφηνάκια. Να τους λέω μαλακίες να ξεκαρδίζονται, ταυτόχρονα να κοιτώ με την άκρη του ματιού μου τον άλλον να μας κοιτάει καθώς βάζει ποτά. Τον βλέπω πλησιάζει... και κατευθείαν σηκώνομαι και πάω τουαλέτα. Με το που επιστρέφω είχε μπει στο παρεάκι και χαχάνιζε αλλά συνέχεια κοιτούσε προς τις τουαλέτες (από ότι έμαθα μετά από την κολλητή μου). Πλησιάζω βγάζω λεφτά, παραγγέλνω άλλα 7 σφηνάκια -και φυσικά την ώρα που το πίνουμε κοιταζόμαστε στα μάτια- πληρώνω αρπάζω και την κολλητή και φεύγουμε. Γυρνάει με κοιτάει με ένα βλέμμα κουταβιού και μου λέει «Από τόσο νωρίς;...καθίστε λίγο ακόμα...!»
«Λυπάμαι πρέπει να φύγουμε...» γυρίζω πλάτη και βγαίνω έξω

^elfaks^-Barman=1-1


Χθές λοιπόν βγήκαμε για καφέ το απόγευμα και πήγαμε πάλι εκεί. (Για την ακρίβεια βρήκα την παρέα μου εκεί) Πηγαίνω και ήταν εκεί για καφέ λίγο πριν πιάσει δουλειά
«Ωραία σήμερα θα δούμε αποτελέσματα...» Σκέφτομαι.
Κάθομαι στο τραπέζι και βλέπω τα παιδιά από το προσωπικό απέναντι να μου σηκώνουν το χέρι να πάω από εκεί.
Σηκώνομαι και πηγαίνω με το γυαλί στο πρόσωπο (Θεά...), με τουπέ (κούνια που με κούναγε) και λίγο πριν φτάσω ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΤΟΥΑΛΕΤΑ!!!! «Αα- δεν θα τα πάμε καλά...» (λέω από μέσα μου) και με πιάνει νευρικό γέλιο!Παίρνω λοιπόν τα κομμάτια μου και «σέρνομαι» στο τραπέζι μας...

^elfakos-barman^=1-2

Χθες το βράδυ λοιπόν πάμε εκεί & μας βάζει ο υπεύθυνος να κάτσουμε στο bar (όπου μας είχαν κρατημένο μπουκάλι μη κάτσει κανείς άλλος). Έρχεται να μας πάρει παραγγελία, παραγγέλνει η κολλητή μου, γυρνάει σε εμένα και με χαμόγελο μου λέει «Το γνωστό;» {έβρεξα το βρακί μου από τη χαρά, αλλά έμεινα στο 1.83 (ύψος) μου }. «Να σου πω σε λίγο...;» (Και καλά δυσκολεύομαι να αποφασίσω). «Φώναξε με όταν αποφασίσεις» με το ίδιο χαμόγελο! Του κλείνω το μάτι..«Οκ»
Περνάνε δύο λεπτά, φωνάζω τον άλλον τον μπάρμαν και παραγγέλνω το γνωστό μου (Θεά!!). Γυρνάει, βλέπει το σκηνικό και μου ρίχνει ένα βλέμμα... να με πνίξει ενα πράμα

^elfakos^-barman= 2-2

Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Το ένιωθα! Κάποια στιγμή παραγγέλνω 2ο ποτό αλλά όχι στο μωράκι...στον άλλον. Έρχεται λοιπόν με το ποτό μου (το καλό μου) και μου λέει «Στην υγειά σου...». «Α, να σαι καλά.» Φεύγει και επιστρέφει.
«Έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου;»
«Ορίστε;» έκανα πως εξεπλάγην
«Δεν έχεις παραγγείλει ούτε μια φορά από εμένα... γιατί; Σου έκανα κάτι;»

^elfakos^-Barman= 3-2

«Έχω παραγγείλει... μια φορά»
«Και...;»
«Και μου ξύνισες τα μούτρα... έτσι και εγώ είπα να μη σε πόλυ ενοχλώ»
«Δεν το θυμάμαι αυτό το σκηνικό!»
«Ε το θυμάμαι εγώ για σένα»
«Συγνώμη βρε συ, δεν έχω κάτι μαζί σου...ίσα ίσα! Σε συμπαθώ πάρα πολύ!!»
«Να σαι καλά... και εγώ σε συμπαθώ πολύ!»
Βάζει δύο σφηνάκια...
Μου συστήνεται και πάω να πω το δικό μου... «Ξέρω πως σε λένε, ρώτησα τα παιδιά πριν καιρό.» (Μαλάκας εγώ)
τσουγκρίζουμε και πριν πιούμε μου λέει: «Από δω και πέρα θα παραγγέλνεις από εμένα... σύμφωνοι;»
«Σύμφωνοι»

^elfakos^-Barman=4-2

Αχ και σήμερα θα είμαστε πάλι εκεί... μας περιμένει! Αχ-αχ-αχ... ανυπομονώ να έρθει η ώρα της εξόδου... Τα υπόλοιπα θα τα μάθετε σύντομα απο πρώτο χέρι!!!
Όπως και να έχει... Σας Εύχομαι καλή Ανάσταση και Χριστώς ανέστη...

Ουφ τι μήνας και αυτός...

Οδεύει προς το τέλος...Thank GoD δηλαδή! Αυτός ο Μάρτης να μην έρχεται ποτέ. Εντάσεις, νεύρα, τσακωμούς, χωρισμούς... Και πέρυσι τέτοιο καιρό ξανά τα ίδια...

Έρχεται και το Πάσχα και μιας και ξεκίνησα δίαιτα είπα να το συνδυάσω με την νηστεία. Εκεί που πίναμε που λέτε τον καφέ στη veranta με την μαμά της λέω: «Έχω τόσες μέρες αποχή από κρέας, την επόμενη εβδομάδα θα κάνω και από γαλακτοκομικά και λάδι. Θα πάει το βραστό...σύννεφο!»

Mother: Θα μεταλάβεις την Μεγάλη εβδομάδα;
Me: Μπα...
Mother: Όχι να μεταλάβεις Άγιες μέρες που είναι!
Me: Άντε να μεταλάβω...
Mother: Μ. Σάββατο να πας να σου πιαστεί καλύτερα...
Me: Sir Yes, Sir!
Μother: Και Μ. Πέμπτη θα κανονίσω να πας να εξομολογηθείς.
Me: Παρακαλώ...;;;
Mother: Ε θα πείς, αν έχεις κακολογήσει εις βάρος κάποιου, αν έχεις κάνει πονηρές σκέψεις κτλ...
Me: Άστο καλύτερα
Mother: Γιατί αγόρι μου..; Τι έκανες και ντρέπεσαι;
Me: Και αν έχω κάνει παρτούζα και το πω στον παπά-Χαράλαμπο και μου μείνει στα χέρια;;;
Mother (Συγχυσμένη): Αυτό κάνω πως δεν το άκουσα...
Me: Εδώ δεν μπορεί να με ακούσει η ίδια μου η μάνα, θα με ακούσει ο Θεός;; λέω χαριτολογώντας
Mother: Ο Θεός είναι μεγάλος, εγώ «Όχι!»... λέει φεύγοντας και αποφεύγοντας την συνέχεια της συζήτησης και ξεσπώ σε γέλια.


Θυμάμαι πέρυσι το Πάσχα ήμουν χωρισμένος με το μωρό και στην νηστεία είχα αποφασίσει να μην απέχω μόνο από λάδι, γαλακτοκομικά, κρεατικά, αλλά και από σεξ μέχρι και από την μαλακία!!! Τα κατάφερνα μια χαρά... Ώσπου την Μ. Πέμπτη είχε έρθει ένας Θείος μου Παπάς στην εκκλησία μας, του υποσχέθηκα ότι θα πάω στην λειτουργία και επειδή όταν δίνω υπόσχεση την τηρώ, πήγα. Κάποια στιγμή με φώναξε στο Ιερό να τον βοηθήσω στις προετοιμασίες... Μπαίνω μέσα και τι να δω; Ένα μανούλι... κόλαση!!!

«Πίσω μου σε έχω σατανά....!!!» λέω από μέσα μου και σταυροκοπιέμαι. Με βλέπει που σταυροκοπιέμαι και σταυροκοπιέται και αυτός!! Περνάνε κάτι λεπτάκια και γω εκεί... κολλημένος! Ώσπου λες και ήμουν στο Bar Me;, στο DaDa;, στο Enola;, στο Scape;, ενα πράμα...πηγαίνω μπροστά του, του συστήνομαι και του πιάνω κουβέντα! Που αυτά δεν τα κάνω ούτε σε Gay Club!!!! Ρωτήστε και τον Geminicious

Αν το έλεγα άραγε αυτό στον εξομολόγο μου, τι θα μου έλεγε; «Αφορισμός» και λίγα λέω! Και κάνω μια μίνι απολογισμό των πομπών μου... Πώ-πώ! Οχι απλά «αφορισμός»... στην πυρά θα με στέλνανε, λες και ήμουν καμιά μάγισσα

Κοιτώ τον ουρανό... «Σ’χώραμε Θεέ μου...»

Με έχει κακομάθει ο σύζυγος! Το μωρό μου το γλυκό, το ανεπανάληπτο, το μοναδικό!

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Είχε άδεια 15 μέρες και είχε ήδη ξοδέψει τις 3.

Ημέρα Παρασκευή:

Μιλάμε στο τηλέφωνο, ρίχνουμε ένα καυγά έτσι για το καλό της μέρας! Μετά ηρεμούμε και αρχίζουμε τις ζουζουνιές! (Μέλια-Σορόπια  και τα σχετικά)

«Θα έρθω αύριο, θα ξεκινήσω με το απογευματινό, το ξημερώματα θα είμαι εκεί» μου λέει!

«Ναι Μωούι (Όπως λέμε Μωρούλι χωρίς το “ρ”) απαντώ

Ημέρα Σάββατο. ώρα 17:30 μμ

«Έλα, Δεν έχει απογευματινό λεωφορείο έχει αύριο το μεσημέρι!»

«Δεν πειράζει αγάπη μου, έλα αύριο..»

«Ρε μωρό μου, θα την χάσουμε και την αυριανή μέρα αν φτάσω αύριο βράδυ... και μετά θα έχουμε λιγότερες μέρες! Λέω να μην έρθω, είναι και τόσες ώρες ταξίδι...»

Κατσουφιάζω αλλά είχε δίκιο. Δεν μπορούσα να τον φέρω με το ζόρι... 9 ώρες ταξίδι δεν είναι λίγες.

«Εντάξει αγάπη μου...» Απαντώ λες και ήμουν κανένα κουτάβι που το έδιωξαν απο το σπίτι.

Και αρχίζει το show!

«Απλά εντάξει;;»

«Ε, τι να πω ρε αγάπη μου... αν δεν μπορείς μην έρχεσαι»

Και αρχίζει ένας καυγάς -Γιατί δεν επέμεινα να ανέβει και πως η συμπεριφορά μου του έδειξε ότι τον γράφω στα @@ μου!

Μετά απο 4 ώρες στο τηλέφωνο, 4 ώρες καυγά (Αν μας ακούνε στην cosmote παρακαλώ να επεμβαίνουν και να πέρνουν θέση για το ποιός έχει δίκιο κάθε φορά που τσακωνόμαστε!!) Κλείνουμε το τηλέφωνο μισο-τσακωμένοι. Τελικά θα ανέβαινε με το απογευματινό!! Εκείνος θα έβγαινε και μου ζήτησε το πρωί να το ξυπνήσω 10:00-10:30. Πέφτω για ύπνο.

Ημέρα Κυριακή 06:30 π.μ

Έχω σηκωθεί κάνω το espress-άκι μου και αποφασίζω πως θέλω να του κάνω το τραπέζι (εκτός απ’ το κρεβάτι). Ανοίγω το ψυγείο να δω τι έχω... χμ, μια σόδα! Πρέπει να ψωνίσω σκέφτομαι. Ψάχνω συνταγές και η ώρα έχει πάει 9:30. «Ας τον ξυπνήσω από τώρα να πάρει τηλέφωνο να κλείσει και εισιτήριο. Το τηλεφωνώ αλλά δεν το σηκώνει! Ξανά & Ξανά & Ξανά! «Ποιός ξέρει τι έχει κατεβάσει και δεν ξυπνάει!» σκέφτομαι μετά από λίγο ξανα-προσπαθώ αλλά δεν το σηκώνει! Σκοτεινές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου. «Λες να μην μπορέσει να ξυπνήσει και να χάσει το λεωφορείο;» «Λες να γύρισε τύφλα απ’ έξω», «ΤΥΦΛΑ;... Έχει γούστο να ξενοκοιμήθηκε!!!» Πιάνω το κεφάλι μου, το ψαχουλεύω καλά!

«Ηρεμία... Don’t Panic» σκέφτομαι και ανάβω τσιγάρο

Κοιτώ τις συνταγές... «Αν ξυπνήσει, θα βγώ να ψωνίσω, αν όχι...» κατσουφιάζω!

Ξανατηλεφωνώ. Τουτ-τουτ-τουτ «Ο συνδρομητής που καλέσατε είναι απασχολημένος» λέει η Πέμυ! Με απέρριψε!

Ξύπνησε!!!! Νααι!!!! Αλλά γιατί με απέρριψε;;;

SMS:
«Ξύπνησα έλεος. Δε μπορώ να μιλήσω. μιλάμε σε 15 λεπτά.»

Απάντηση

«Καλημέρα μωούι, μη ξεχάσεις να κλείσεις Εισιτήριο» Κάνω τον Αλέκο

Μετά από 10’ με παίρνει τηλέφωνο.

«Έλεος ρε μωρό μου, στον ύπνο σου με έβλεπες;;» Μισο-νυσταγμένος

«Ε, μου είπες να σε ξυπνήσω το πρωί» απαντώ α λα Βουγιουκλάκη

«Καλά βγήκα να πάρω τσιγάρα, θα σε  τηλ. μόλις μπω σπίτι» Και κλείνουμε το τλέφωνο. «Γάιδαρε!» σκέφτομαι.

Μετά απο 4’ χτυπά το θυροτηλέφωνο. «Ωχ, λες να είναι ο σπιτονοικοκύρης; είχε πει πως θα περνούσε να δείξει το σπίτι σε μία.»

«Παρακαλώ;;;» Ρωτάω

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει. «Κανένας που μοιράζει Flyers θα είναι» λέω και δεν ανοίγω!

Ξανά χτυπάει... Ξανά ρωτώ: «Παρακαλώ;» Ξανά σιωπή και φυσικά δεν ανοίγω.

Πάω να φύγω Ντριιιιιιν... «Α είναι και επίμονη η deliverου» λέω και τα παίρνω!

«ΟΡΙΣΤΕ!:!:!»
«Ψιτ» μου απαντά...
«ΝΑΙ;;;» συνεχίζω
«Ψιτ»
Ααα δεν θα φάω τη μέρα μου μαζί σου... και ανοίγω!

Ακούω βήματα απο τη σκάλα, κοιτάω από το ματάκι της πόρτας και βλέπω το μωρό μου να ανεβαίνει κρατώντας το σάκο του και μια τούρτα στο χέρι!
Αγκαλιές, φιλιά, μέλια, σορόπια (Αυτός, γιατί εγώ είχα μείνει στήλη άλατος).
Τα άλλα είναι xXx οπότε τα πηδάμε.

Ήπιαμε καφεδάκι, βγήκαμε ψωνίσαμε... και του μαγείρεψα Κοτόπουλο με πορτοκάλι και πατάτες ογκρατέν. Φάγαμε και την τούρτα την οποία σας παραθέτω (Τέλεια;;;)

Γενικά δεν πιστεύω στην μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, Σιχαίνομαι τα αρκουδάκια, και ότι συνοδεύει αυτή η μέρα. Είμαι και εγώ από αυτούς που πιστεύουν πως δεν χρειάζεται η 14η Φεβρουαρίου για να γιορτάσεις τον έρωτα σου. Αλλά τη φετινή τη γιόρτασα για 2 λόγους.

α) Γιατί είχα να το δω το μωρό μου 1 μήνα και μου είχε λείψει

β) Στην επέτειο μας (22/2) για τα 2 χρόνια «μαζί», δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να ήμαστε μαζί (κλαψ, κλαψ) και ήθελα να κάνω κάτι “εορτάσιμο”...

Σαββατόβραδο... Μόνος! Βασικά ολόκληρο Σαββατοκύριακο μόνος και έρημος. Η παρέα μου την έχει κοπανήσει για Σ/Κ (όπως πάντα) αλλά δεν με παίρνει από κάτω, το έχω συνηθίσει. Άσχημο πράγμα να συνηθίσεις στην μοναξιά but... that’s reallity!
Αλλά δεν είναι στις προθέσεις μου να γκρινιάξω... «Περνώ και μόνος μου καλά, τα καταφέρνω μια χαρά» λέει το Δεσποινάκι και θα συμφωνήσω μαζί της!

 I’m so excited φίλες και φίλοι!

Μόλις μίλησα με το μωρό μου, (Περαστικά σου αγάπη μου) τον καληνύχτισα έκλεισα τα φώτα του σπιτιού, και άνοιξα τα “κιτάπια” του σκληρού μου δίσκου. Πήγα κατευθείαν στον φάκελο Movies και εκεί που διαβάζω τίτλους.... Αχααα!
The Vampire Diaries (ή όπως λέει και η κουμπάρα “Βρικολάκων Διάρροιες”)...!!! Σήμερα θα έχει αφιέρωμα στους Sexy Βρικόλακες! Θα δώ επιλεκτικά αποσπάσματα των 13 επεισοδίων της επιτυχημένης αμερικάνικης ξένης σειράς και μετά... τι άλλο, Twilight I & Twilight II... θα λιώσω μέχρι να δώ απο το παράθυρο μου το γλυκό χάραμα... (Κατσίκι μην αρχίζεις να κράζεις plzZz...)

Αλλά δεν είμαι μόνο για αυτό excited... Ταχιά (Αύριο) & μεθαύριο θα πήξω στους αγώνες... Άρης-Πανθρακικός, Α.Ε.Κ-Ξάνθη, Ρεαλ Μαδρίτης-Εσπανιόλ το Σάββατο, και Εργοτέλης-Ο.Σ.Φ.Π, Α.Ε.Λ-ΠΑΝΑΘΑ την Κυριακή... ΣΙΓΑ μην πλήξω! (εκτός αν χάσουμε στη Λάρισα, χτυπάω ξύλο!)
Αχ αυτά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας... Όπως και να έχει σας εύχομαι να περάσετε ενα φανταστικό Σ/Κ και αν ξεφαντώσετε θέλω να προσέχετε!